Plek met die swart bank

Standard

My Potch-huis is F25 op die Noordwes-Universiteit Potchefstroomkampus (NWU-Puk). Een  gemaklike swart bank, ’n paar rekenaars en ’n lessenaar is omtrent al wat dit het, maar dit het al (en doen steeds) talle haweloses van die samelewing gehuisves.

 

Wapad, huis van die eksentrieke, die kleurvolle, die talentvolle, die nuuskierige, die naamlose, die ongeklassifiseerde.

 

My gunsteling plek in Potch is die Wapad-kantoor. Wapad is die studentekoerant van die NWU-Puk.

Wapad, huis van die eksentrieke, die kleurvolle, die talentvolle, die nuuskierige, die naamlose, die ongeklassifiseerde. Die plek waar lewenslange familiebande daagliks vorm.

As eerstejaar in 2014 het Wapad se deur vir my na ’n wêreld van aanvaarding, liefde en lewenswysheid oopgegaan. Ons loop nie met ons nuusneuse in die lug nie, behalwe wanneer ons stories uitsnuffel.

“Ons” – ek assosieer my steeds met Wapad, hoewel ek nie meer amptelik in dié nuuskantoor werk nie. Ons bly familie. Anders is dit so goed ek is nie meer van my ouers familie wanneer ek nie huur bydra nie, nè? Dít is steeds my tuiste en weerhou my nie om daagliks my huis en familie te besoek nie.

Die huisbewoners het al telkemale die son saam sien opkom terwyl daar laaste veranderinge voor saktyd aangebring moes word, of selfs wanneer hulle irrelevante klasopdragte vir die volgende dag moes voltooi.

Want Wapad is álles en wanneer jy hier betrokke is voel jy asof jy voltyds werk en deeltyds studeer. Op die swart Wapad-bank is middagslapies en nagrussies al ingewerk. Hier is al gedans, gehuil en baklei.

Dié nuuskantoor verloor net nie sy aantrekkingskrag nie. Dis die plek waar ek as “Wapad-baba” leer loop en grootgeword het. Waar ek eintlik vir die mediabedryf geskool is. Dit is my ouerhuis op die Potch-kampus. Ek en my Wapad-broers en –susters is lief vir mekaar en wanneer ek op kampus is, sal my voete my altyd na die deur op die hoek van F25 lei.

(Kyk hoe eet ek en Jeanelle koek op Wapad se 70ste in 2016!)

17632172_10210905110695292_1057529894611039027_o.jpg

Van die ou en huidige redaksielede het op 1 Maart 2017 graad gevang.

13147698_10208118655798030_2463034019399706656_o

Redaksielede wat Wapad in 2016 by Perdeby (Tuks) se mediakonferensie verteenwoordig het.

12970865_1003822326353330_1806960745169982167_o

Ek en Jeanelle Greyling (oud-redakteur) druk koek in ons gesigte ter viering van Wapad se 70ste in 2016.

12983179_1003821603020069_3347791962830027557_o.jpg

Wapad se 70ste (2016).

12045727_10206604798512544_8145027562506743688_o

Wapad-dinee van 2015.

12670395_10207360362425061_8924786857574959546_n

Puk-Kunste het wyn geskenk. Ons drink dit nå saktyd. (2016)

Drenkeling

Standard

Ek

wil hê

jy moet

vir my h u i l,

dat ek die sout van

jou siel kan opslurp,

om te weet of jy suiwer

bedoelings met my het.

Asseblief huil, sodat ek kan

weet of jou water vars is of nie

…hou nou asseblíéf op huil,

want ons v e r d r i n k

in die brakwater

 

April 2015

 

Naglig

Standard

(Vir C, my eerste liefde)

Bedags hardloop ek deur jou woud

om jou te verken

    opsoek na die warmte van jou son

       maar wanneer ek nader

         beweeg jy verder om my

    verward en verlore te laat.

                           Ek het elke dag in jou bos baljaar

                              totdat ek besef het: ek kan die bome

              nie deur die bos sien nie.

  Nou sit ek maar as dit skemer raak

      op my stoepmuur met bene wat oorhang

       en ’n bottel Tassies in die mond

    om jou pragkontras te waardeer

want dit is donker in jou woud en ék,

slaap met my naglig aan.

April 2015

Kamerwasbak

Standard

(Vir S)

Jóú wil ek uitkots

soos gist’raand se mengsel rosé, vodka en lime, brandy en coke, en slaptjips.
Ek wens.
Sommerso in my kamerwasbak – dis vinniger.
Dié konkoksie –
Twee totjies sjarme
’n Moerse lot vals hoop
’n Lekseltjie misterie
Net-genoeg WhatsApp-boodskappe en
’n skyfie waansin aan die kant van die glas –
waarmee jy my bedien, plaas my ’n ruk in vervoering.
Tot die suur die volgende dag in my keel wegkruip. Ek beteken niks …
met hierdie kopseer en naarheid wil ek nie eers opstaan nie.
Galbitter.
Omdat ek eintlik net in jou baard verstrengel wil wees, wurg ek aan my gedagtes oor jou.
Omdat ek eintlik net jou geïnkte seekathandjie wil vashou, is daar swart blertse op my hart.
Sodra ek byna aan jou verstik en die trane rol en ek opstaan
staan ek weer agter jóú toonbank…
Kan ek asseblief ’n double vodka and lime on the rocks kry, bartender?

09/07/2016

Illustrasie: Kirsten Ulve